Taki mamy klimat

Sytuacja sprzed paru dni pokazuje nam, że nie trzeba znajdować się na Haiti , w Japonii czy Nepalu by przeżyć prawdziwe trzęsienie ziemi . Polityczny klimat Polski znalazł się pod wpływem rozległego niżu służb (nie wiemy niestety skąd nadciągnął), a wstrząsy sejsmiczne przy ul. Wiejskiej połączone z silnym wiatrem spowodowały wywianie niektórych polityków. Niestety prawdopodobne jest, że nie na długo. Tacy cyniczni ludzie zawsze znajdą sobie ciepłe miejsce w cieniu, przeczekując, by po kilku latach, kiedy ludzie zapomną, bo ludzie z reguły zapominają – uderzyć ponownie w politykę.

Ujawnienie 13 tomów akt z afery podsłuchowej przez Zbigniewa Stonogę spowodowało lawinę dymisji  w rządzie Ewy Kopacz. Głową zapłacili m.in. minister zdrowia – Bartosz Arłukowicz, minister skarbu – Włodzimierz Karpiński, ale także szef doradców politycznych premier Ewy Kopacz – Jan Rostowski i tak bardzo wyśmiewany w internecie – marszałek sejmu – Radosław Sikorski, który podobno opierał się najbardziej. Dziw nie bierze. Ktoś z aspiracjami na sekretarza generalnego NATO, w tej chwili musi zadowolić się  jako 1 w Bydgoszczy na listach do parlamentu, a i to nie jest jeszcze pewne. Rozczarowanie. Upadek.

Mnie jako szarego obserwatora martwi coś innego. Dlaczego rok po wybuchu afery, dowiadujemy się o szczegółach od biznesmena, który swoją sławę zbudował na inwektywach skierowanych w policję i rząd ? Co robiła prokuratura przez okrągłe 12 miesięcy  ?  Nie chcę oceniać Stonogi, uważam, że dobrze się stało, że akta ujrzały światło dzienne. By Polacy mogli „poczuć” jak to jest żreć obiad za 1300 zł w restauracji. Jak to jest „usuwać” kogoś ze stanowiska i jak bardzo mamy niską samoocenę jako Polacy –„Murzyńskość” – to już Radosław Sikorski. Pani poseł Bieńkowska z kolei uraczyła nas określeniem „idioci”. Bo przecież tylko „idioci” pracują za mniej niż 6 tysięcy złotych. Pieprzu dodaje obsceniczny język, w jakim te wszystkie rozmowy są prowadzone. Czasami można odnieść wrażenie, że rozmowa jest prowadzona w knajpie o średniej renomie w Sanoku (przy całym szacunku), niż w VIP roomie, jednej z droższych restauracji.

To przykre, że ludzie, którzy reprezentują obywateli zachowują się jak stado troglodytów. A chyba najsmutniejsze dla nas, ludzi, jest to, że gdyby nie Stonoga nigdy byśmy się o tym nie dowiedzieli, politycy nie zgłosiliby swoich dymisji i cała degrengolada trwałaby w najlepsze. Sprawa ciągnęłaby się latami, a koniec końców zostałaby umorzona przez prokuraturę, która pracując w tak opieszały sposób, przy tak ważnej sprawie – po prostu pluje Polakom w twarz. Nastąpiły jednak wstrząsy wtórne, które wywróciły scenę polityczną. Ileż to już było tego typu afer w Polsce. Gdy  taśmy wyciekły, afera nabierała rozpędu, ówczesny premier – Donald Tusk „nie lekceważył problemu” i miał odnieść się do niego po kilku dniach. Są jednak rzeczy ważne i ważniejsze. Posada w Brukseli czekała, trzeba było się wyprowadzić, a przecież wiemy jak to z przeprowadzkami jest. Dużo kurzu, przenoszenia, kto by chciał jeszcze sobie dodatkowo ręce brudzić. I tak sprawa sobie leżała. Aż do teraz.

Stonoga z dnia na dzień stał się bohaterem internautów. Został zatrzymany, konsekwencji nie poniesie prawdopodobnie żadnych. Dokumenty ściągnął podobno z chińskich serwerów na swój komputer (dzięki czyjej infrmacji nie wiadomo dotąd). Prokuratura musiała jednak coś zrobić, więc zatrzymali Stonogę na parę godzin, zarzutów jak dotąd mu nie postawiono. Niezrozumiałe dla wielu ludzi jest to, że posłowie koalicji PO-PSL wraz z wieloma dziennikarzami nawołują do linczu medialnego Stonogi, który obnażył tylko miałkość prokuratury. To wydaje się być ucieczką od głównego problemu, którym niewątpliwie jest zawartość taśm. Dodajmy, że decyzja Ewy Kopacz to nie „załatwienie problemu”, tylko „ucieczka z płonącego burdelu”.  Zdymisjonowani ministrowie niespecjalnie się przejęli i wybornie bawili się na imprezie u Ewy Kopacz w restauracji przy ulicy Parkowej. Kto wie, może i tam coś nagrywano ?Wybory parlamentarne za pasem. Po porażce PO w wyborach prezydenckich, które poprzedziła bardzo słaba kampania wyborcza Bronisława Komorowskiego, partia, którą trawią również wewnętrzne konflikty traci poparcie (w jednym z sondaży – 17% – najsłabiej od wielu lat), nie jest w stanie powstrzymać rosnącej presji i nagonki, głównie internetowej, gdzie młodzi ludzie wylewają nie tylko żale, ale głównie frustracje i złość na Platformę, która w ich odczuciu przez 8 lat zawiodła, przede wszystkim  pokolenie obecnych 30 latków.

Niefortunnie dobierane słowa, zatrudnianie „hejterów” internetowych, którzy mieli prowadzić nagonkę na opozycję, ale także twarze afer (m.in. zegarkowej ze Sławomirem Nowakiem), które po raz kolejny pojawiają się pomiędzy wierszami, nie służą utrzymywaniu nas – wyborców w przekonaniu, że nic się nie dzieje, choć zapewne chcieliby żebyśmy tak myśleli. Cały ten spektakl ma miejsce w scenerii polskiego „piekiełka” i główna rolą wiecznie uśmiechniętego Stonogi mogą przyprawiać Ewę Kopacz o ból głowy. Nic tak nie frustruje jak granie na nosie władzy, dodatkowo z wyszczerzonymi jak u Jokera zębami. Zawsze nam zostaje rozłożyć bezranie ręcę i zacytować posłankę Bieńkowską (który to już raz, ho ho)Sorry, taki mamy klimat”.

P.

Reklamy

Kokytos

Ale to już było, można by zaśpiewać. Podsłuchy, taśmy, oskarżenia. Owszem było, ale nieco inaczej. Wtedy za aferę z taśmami pani Beger, premier Donald żądał przegłosowania wniosku o wotum nieufności dla rządu oraz samorozwiązania Sejmu. Co dzisiaj ? W podobnej sytuacji (ale z odwrotnej pozycji) umywa on ręce, unika niewygodnych pytań i lakonicznie komentuje na gorąco – „przykra sprawa”. Premier i jego klika trafili do rzeki Kokytos (jedna z mitologicznych rzek Hadesu. Kokytos tłum. „Oskarżony”). Czeka ich ciężki czas, trudne pytania i odpieranie zarzutów opozycji.

Największy uśmiech na mej grubej od tłustych żartów twarzy spowodował komentarz Pani Agnieszki Gozdyry: „No, przykra sprawa to jest oblać sobie kawą świeżą koszulę albo zaliczyć stłuczkę…”.  Miałkość premiera objawiła się nam również tym,że musieliśmy czekać do poniedziałku na pierwszą konferencję prasową. Z konferencji oczywiście nic konkretnego się nie dowiedzieliśmy, poza tym ,że sztukę mowy o wszystkim i o niczym Platforma Obywatelska i jej PR-owcy opanowali do perfekcji. Równie dobrze można było powiedzieć: „Proszę się nie obawiać, nic się nie stało, jesteście Państwo bezpieczni, prosze się rozejść, nad wszystkim panujemy, ludzie, którzy nagrali taśmy popełnią niedługo samobójstwo, do widzenia”. A my jako,że uważa się nas za kretynów i ciemny lud, powinniśmy powiedzieć: „Yes master” głosem Lorda Vadera.

Co do samych taśm, które na tą chwilę zostały opublikowanee myślę,że zbytnio nie ma się nad czym rozwodzić. Neutralny politycznie (w założeniu) Prezes NBP, który ma wspierać partię rządzącą pod warunkiem zdymisjonowania Jacka Rostowskiego (Ministra Finansów) oraz określanie Polski przez Bartołomieja Sienkiewicza jako „Państwo, które istnieje tylko w teorii” i stanu polskich inwestycji mianem „ch**, du** i kamieni kupy” mówią same za siebie. To kompromitacja. Tłumaczenie Premiera, że to język nieparlamentarny i luźna rozmowa, a zdania wyjęte z kontekstu to wstyd. Taki język to jest rynsztok. Nawet w burdelu się takiego języka nie używa.

W środę ABW wjechało jak czołg do redakcji „Wprost” rządając wydania taśm. Użyto siły wobec redaktora naczelnego Sylwestra Latkowskiego. W ten sposób własnie walczymy z nieprzychylnymi publikacjami w tym kraju. Dziennikarze solidaryzowali się w obronie tajemnicy dziennikarskiej. Chęć zgrania potrzebnych plików na drugi nośnik spotkało się z … komplikacją. Okazało się,że przez parę godzin przedstawiciele ABW mieli problemy ze skopiowaniem plików. Kolejna farsa. Na konferencji prasowej dzień później, do dziennikarskiego linczu dołączyła nawet Monika Olejnik. Premier tłumaczył się gorączkowo, ale do konkretów oczywiście nie doszło, a Bartołomiej Sienkiewicz zachował stanowisko. Zakopano pod dywan wszystko.

Grunt pod nogami już się spalił i teraz klika Pana Tuska płynie Kokytosem. Sondaże już w tej chwili okazują się bezlitosne dla PO,  ankiety z pytaniem o dymisję premiera zalały internet. a opozycja na czele z PiS i KNP  zaciera ręce. A to dopiero początek. Pytania o to kto nagrywał i ile jeszcze jest taśm przewijają się w każdym medium. Przy najczarniejszym scenariuszu Tusk Kokytosem („oskarżony”) dopłynie do Lete, kolejnej rzeki Hadesu. W tłumaczeniu: „zapomnienie”.

P.